Author

Ewa Kędzierska

Ewa Kędzierska has 13 articles published.

Pożyczka na pożyczkę – czy to dozwolone? Jakie są obostrzenia?

w Antywindykacja/pożyczki/chwilówki
Pożyczka na pożyczkę
Pożyczka na pożyczkę

Firmy oferujące pożyczki na polskim rynku tworzyły coraz to nowsze sposoby na zwiększenie kosztów ponoszonych przez klienta, a tym samym zmaksymalizowanie zysku po swojej stronie. Sposób ten można określić krótkim mianem: “pożyczka na pożyczkę”. Taka praktyka nie mogła być dłużej kontynuowana na rynku usług finansowych, toteż nowelizacją z dnia 11 marca 2016 r. ustawy o kredycie konsumenckim ukrócone zostały niektóre moralnie wątpliwe działania pożyczkodawców.

Pożyczki refinansujące

Jednym z takich działań było udzielanie przez tego samego pożyczkodawcę pożyczki na spłatę uprzednio zaciągniętego u niego zobowiązania. Wspomniana nowelizacja z dnia 11 marca 2016 r. wprowadziła do ustawy o kredycie konsumenckim art. 36c. Jego istotą jest to, że pożyczkodawca udzielający nam pożyczki na spłatę zobowiązania zaciągniętego u niego w ciągu ostatnich 120 dni może żądać tylko takich kosztów pozaodsetkowych, które są sumą pozaodsetkowych kosztów wszystkich pożyczek zaciągniętych w tym okresie, a całkowitą kwotę pożyczki stanowi kwota pierwszej udzielonej pożyczki.

Co to oznacza? Wyobraźmy sobie, że wzięliśmy pożyczkę. Następnie popadamy w zwłokę z jej spłatą, więc pożyczkodawca oferuje nam wzięcie kolejnej pożyczki, której kapitał zostanie w całości przekazany na spłatę wcześniejszego zobowiązania. Brzmi pięknie? Niestety, rzeczywistość jest inna. Wraz z podpisaniem nowej umowy pożyczki refinansującej, pożyczkodawca obarcza nas opłatami z tym związanymi. Są to wszelkiego rodzaju opłaty przygotowawcze, administracyjne, które w istocie stanowią nielegalną prowizję firmy pożyczkowej. Co prawda nasze wcześniejsze zobowiązanie zostaje spłacone, ale pojawia się nowe, do tego obarczone kolejnymi bezpodstawnymi kosztami. Tak naprawdę, uiszczając wszelkie opłaty związane z wzięciem pożyczki refinansującej, płacimy rażąco wygórowaną opłatę za przedłużenie terminu spłaty. Co więcej, jak to bywa z chwilówkami – są one udzielane na bardzo krótki okres. Oznacza to, że kolejna próba spłaty w tym samym okresie wydaje się być niemożliwa. I tak pętla zadłużenia coraz bardziej zaciska nam się na szyi. Koszty zaś, zamiast maleć – rosną.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Szukasz pomocy w sprawach prawno-finansowych
Masz sprawę z firmą chwilówkową lub pożyczkową
Zapoznaj się z naszą ofertą

Kliknij by zobaczyć ofertę!

 Pożyczka na pożyczkę a reakcja ustawodawcy

Z powodu rozpowszechnienia takich praktyk, ustawodawca podjął decyzję o uregulowaniu pożyczek refinansujących wprost w przepisach. Tak naprawdę istotą, a zarazem efektem tego działania jest ustalenie pożyczkodawcom górnego limitu kosztów pozaodsetkowych, jakie mogą na konsumenta narzucić. Konsekwencją tego jest to, że jeśli pożyczkodawca udzielając nam pożyczki nałożył na nas maksymalne koszty pozaodsetkowe, udzielając kolejnej pożyczki w okresie 120 dni nie ma prawa nakładać na nas kolejnych opłat. Naszym obowiązkiem wówczas jest spłata tylko i wyłącznie kapitału wraz z odsetkami. Przypomnę tylko, że do kosztów pozaodsetkowych zaliczamy wszelkie opłaty, prowizje, czy ubezpieczenia. Tak naprawdę do kosztów pozaodsetkowych zaliczyć trzeba wszystko, co nie jest kapitałem przekazanym nam do dyspozycji, ani nie jest odsetkami. Nie dajmy się więc zwieść kwiecistym argumentom pożyczkodawcy, że opłata z tytułu ubezpieczenia, którą nas obciąża, zaliczyć trzeba do kapitału. Pożyczkę stanowi tylko kwota, która została oddana nam do dyspozycji, na własność.

Co warto zaznaczyć, unormowanie z przepisu art. 36c ustawy o kredycie konsumenckim nie dotyczy wyłącznie pożyczek refinansujących. Obostrzenie odnosi się do wszelkich pożyczek, jakich udzieli nam pożyczkodawca, a więc także tych niezwiązanych z pierwotnym zobowiązaniem. Warto także pamiętać, że regulacja ta obejmuje wyłącznie pożyczki związane z wypłatą pożyczkobiorcy środków pieniężnych. Nie dotyczy więc zakupu sprzętu na raty, czy leasingu.

Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika

w Antywindykacja/Egzekucja komornicza
Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika
Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika

Od 1 stycznia 2019 r. w życie wejdzie nowelizacja ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Gros tych zmian dotyczyć będzie skargi na czynność komornika, którą niejeden dłużnik miał okazję złożyć. Być może ilość wpływających skarg skłoniła ustawodawcę do nowelizacji tych przepisów? Niemniej, celem zmian ma być zapobieżenie naruszeniom prawa przez komorników podczas dokonywanych przez niego czynności, jak i przywrócenie społecznego zaufania do zawodu komornika sądowego. Nie zapominajmy, że komornik sądowy jest przecież funkcjonariuszem publicznym. Z poniższego artykułu dowiesz się co zmienia nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika.

Czytaj więcej: Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych – rewolucja w świecie windykacji

 Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika:
Nagrywanie czynności komornika

Jedną z ważniejszych zmian będzie to, że od 1 stycznia 2019 r. czynności komornika w terenie (a więc poza kancelarią) będą musiały być nagrywane. Tak też komornik wchodząc do mieszkania dłużnika będzie musiał tę czynność rejestrować.. Poczynione nagranie audiowizualne zostanie następnie załączone do akt sprawy. Być może świadomość bycia nagrywanym powstrzyma niektórych komorników sądowych przed dopuszczaniem się nadużyć lub niestosownym zachowaniem podczas dokonywanych czynności. Działania komorników tym samym zaczną podlegać obiektywnej kontroli. Jednak głównym celem tej regulacji jest to, aby w razie wniesienia skargi na komornika można było odtworzyć nagranie i ocenić, czy skarga na czynność komornika jest zasadna. Jest to niezbędne chociażby w sytuacji, gdy skarżąca strona nie posiada świadka na potwierdzenie swoich racji.

Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika:
Formularz skargi

Oprócz nagrywania czynności komornika w terenie ustawodawca wprowadza kolejną nowość. Komornik sądowy będzie miał obowiązek wręczyć nam, po dokonaniu czynności, formularz skargi na czynność komornika. Druk ten ma cechować się przejrzystością i klarownością, tym samym ma być łatwy do wypełnienia przez każdego skarżącego. Działanie to ma na celu umożliwienie skutecznego skarżenia czynności komornika, gdyż większość skarg nie jest uwzględnianych ze względu na braki formalne. Gotowy formularz skargi ze wskazaniem właściwego sądu do jej złożenia ma temu zapobiegać. Tym samym praca komorników sądowych będzie podlegała lepszej kontroli.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Szukasz pomocy w sprawach prawno-finansowych
Zapoznaj się z naszą ofertą

Kliknij by zobaczyć ofertę!

Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika:
Niższa opłata od skargi

 Oprócz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji zmianie uległy także opłaty komornicze. W kontekście skargi na czynność komornika ważną dla nas informacją jest opłata. Od 1 stycznia 2019 r. opłata za złożenie skargi na czynność komornika zmaleje ze 100 zł do 50 zł. Oprócz konieczności opłacenia skargi warto pamiętać, że na złożenie jej mamy 7 dni. Od września 2016 r. skargę tę wnosimy do sądu rejonowego, w okręgu którego działa komornik, ale za jego pośrednictwem. Musisz o tym pamiętać, ponieważ jeśli się pomylimy, skarga może zostać odrzucona.

Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych – rewolucja w świecie windykacji

w Egzekucja komornicza/Windykacja
Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych
Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych

Od 01 stycznia 2019 r. w świecie windykacji komorniczej zajdą wielkie zmiany. W ostatnich latach zawód komornika sądowego nie cieszył się zaufaniem społeczeństwa. Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych ma na celu zmienić opinię publiczną w tym zakresie i skończyć z nadużyciami ze strony komorników sądowych, o których od czasu do czasu głośno w mediach. Jakie zmiany czekają komorników sądowych po wejściu w życie nowelizacji przeczytasz poniżej.

 Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych – nadzór nad komornikami

Obecnie nadzór nad komornikami jest tak naprawdę jedynie teoretyczny. Co prawda prezes sądu rejonowego ma nad nim formalną kontrolę, jednakże nie może zawiesić komornika w czynnościach lub go od nich odsunąć. Nie może także złożyć wniosku o odwołanie komornika nawet, gdy ma wiedzę na temat jego bezprawnego działania. Od 2019 r. prezes sądu rejonowego zostanie do tego uprawniony. Będzie mógł w trybie natychmiastowym odsunąć komornika od czynności, a nawet wnieść do Ministra Sprawiedliwości o odwołanie komornika sądowego ze stanowiska. Możliwa także stanie się kontrola poprzez wizytację, lustrację, czy skierowanie komornika na badania.

W teorii komornicy sądowi zobowiązani są stosować się do zarządzeń sądu. Po wchodzącej w życie zmianie sąd będzie mógł korygować błędne czynności komornika. W przypadku niezastosowania się do zarządzenia, sąd będzie mógł wyciągnąć wobec komornika konkretne służbowe konsekwencje. Wszystko to ma na celu zapewnić egzekucji prawidłowy tok.

Zmiana nastąpi także w kwestii kontroli kancelarii komorniczych przez prezesów sądów rejonowych. Do tej pory obowiązkowe kontrole kancelarii przeprowadzane były co 4 lata. Od 2019 r. częstotliwość kontroli będzie odbywała się raz na 2 lata, zaś doraźne kontrole będą mogły być prowadzone częściej. O każdej kontroli zawiadamiani będą naczelnicy urzędów skarbowych. Także biegli rewidenci będą mogli dokonać kontroli po uprzednim upoważnieniu przez prezesów sądów rejonowych. W związku z poszerzeniem kontroli, odpowiedniemu poszerzeniu ulegnie także katalog naruszeń prawa, skutkujących odpowiedzialnością dyscyplinarną komorników. Poszerzeniu ulegnie także nadzór nad komornikami sprawowany przez Ministra Sprawiedliwości. Nabędzie on uprawnienia w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie odwołania komornika ze stanowiska, jeśli ten dokona  rażącego naruszenia prawa.

Do tej pory komornik mógł, ale nie musiał dokonywać wejścia do mieszkania i jego przeszukania w asyście policji. Od nowego roku będzie to możliwe tylko w asyście policji.

Ochrona własności osób trzecich

Chyba każdy z nas słyszał historię o tym, jak komornik zajął rzecz osoby, która nie była dłużnikiem. Wynika to stąd, iż komornik uprawniony jest zająć każdą rzecz, która znajduje się we władaniu dłużnika. Co ciekawe, ma to miejsce nawet, jeśli nie jest on jej właścicielem. Od przyszłego roku komornik nie będzie mógł prowadzić egzekucji z rzeczy osób trzecich. Wystarczy bowiem, że przedstawimy dokument, w świetle którego dłużnik nie jest właścicielem rzeczy. Inne działania komornika sądowego będą uznawane za sprzeczne z prawem. Co więcej, osoby trzecie otrzymają uproszczoną drogę do zaskarżenia takiej czynności komornika.

Zmiany dotyczące skargi na czynność komornika

Sama skarga na czynność komornika ulegnie znacznej zmianie, z korzyścią dla skarżącego. Ta kwestia została przeze mnie omówiona w odrębnym artykule „ Nowelizacja przepisów o skardze na czynności komornika” , do którego lektury serdecznie zapraszam.

Szczegółowy katalog ruchomości niepodlegających zajęciu

Odbieranie dłużnikowi i jego rodzinie rzeczy niezbędnych do życia jest ciemną stroną zawodu komornika. Od przyszłego roku zmianie ulega również katalog rzeczy, które zajęciu mogą podlegać.

Wcześniej panowała duża dowolność i komornik sądowy arbitralnie zajmował wybrane ruchomości. Co do zasady, egzekucji z ruchomości nie podlegały pościel, bielizna i ubranie codzienne, niezbędne dla dłużnika i  jego rodziny. Dodatkowo należy tu dodać ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu. Od 01 stycznia 2019 r. do tego katalogu dołączą przedmioty urządzenia domowego niezbędne dla dłużnika i jego domowników, w szczególności lodówka, pralka, odkurzacz, piekarnik lub kuchenka mikrofalowa, płyta grzewcza służąca podgrzewaniu i przygotowywaniu posiłków, łóżka, stół i krzesła w liczbie niezbędnej dla dłużnika i jego domowników oraz po jednym źródle oświetlenia na izbę, chyba że są to przedmioty, których wartość znacznie przekracza przeciętną wartość nowych przedmiotów danego rodzaju. Rozszerzenie tej kategorii ograniczy zjawisko polegające na pozbawianiu dłużnika przedmiotów służących do przygotowania najprostszych posiłków, czy miejsca odpoczynku, w imię spłaty zadłużenia.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Szukasz pomocy w sprawach prawno-finansowych
Zapoznaj się z naszą ofertą

Kliknij by zobaczyć ofertę!

 Nowelizacja przepisów o komornikach sądowych – zmiany dotyczące samych komorników

Zawód komornika sądowego jednoznacznie kojarzy nam się z zawodem prawniczym. Być może dla niektórych będzie to szokujące, ale wielu komorników nie ma wykształcenia wyższego prawniczego. Co więcej, część z nich nie ukończyła nawet studiów wyższych. Od 2019 r. ma to ulec zmianie. Komornicy sądowi nie posiadający wykształcenia prawniczego będą musieli odejść z zawodu. Na ewentualne uzupełnienie wymogów związanych z wykształceniem ustawodawca wyznaczył im 7 lat.

Zmianie ulegnie także wiek osoby, która będzie mogła wykonywać zawód komornika. Do tej pory komornikiem sądowym mogła zostać osoba, która ukończyła 26 lat. Być może ustawodawca uznał, że jest to zawód, który wymaga większego doświadczenia życiowego? Niemniej, od nowego roku komornikiem sądowym będzie mogła zostać osoba, która ukończyła 28 lat. A czy zmianie ulegnie górna granica wieku? Obecnie komornik sądowy może pracować w zawodzie do 70 roku życia. Maksymalny wiek komornika zostanie skrócony o 5 lat – do 65. roku życia. Tę zmianę tłumaczy się wymogiem dobrej kondycji fizycznej, jak i odporności psychicznej. Znając specyfikę pracy komornika sądowego, ciężko się z tym nie zgodzić.

Istotne zmiany dotyczą także opłat egzekucyjnych. Do tej pory, w myśl aktualnych przepisów, stanowiły one dochód komornika. Jest to dosyć kontrowersyjne, gdyż komornik sądowy działa w imieniu państwa. Już od 1 stycznia przyszłego roku opłaty egzekucyjne będą stanowić dochód państwa. Komornikom sądowym pozostanie wynagrodzenie prowizyjne będące częścią pobranych opłat. Wynagrodzenie prowizyjne komornika będzie maleć wraz z wysokością ściągniętych przez niego opłat.

Unormowaniu uległ także wymiar urlopu przysługującego komornikom. Obecnie przepisy nie określają, ile dni w roku komornik może przeznaczyć na urlop. Jeśli nie ma górnej granicy – nie ma też ograniczenia, żeby większość roku nie przebywać na urlopie. Od przyszłego roku kwestia ta ulegnie znaczącej zmianie. Komornik sądowy, jak większość pracowników, otrzyma 26 dni urlopu wypoczynkowego.

Rolowanie pożyczki – czym jest i jak z nim walczyć?

w Antywindykacja/Kredyty
Rolowanie pożyczki
Rolowanie pożyczki

Rolowanie pożyczki jest procederem powszechnie stosowanym przez firmy udzielające pożyczek. Na czym ono polega? Wyobraźmy sobie, że bierzemy pożyczkę w banku. Otrzymujemy pieniądze i zaczynamy spłacać raty. Z czasem jednak nie wytrzymujemy obciążenia finansowego i zaprzestajemy spłaty. Co zaproponuje nam wówczas pożyczkodawca? Bardzo często będzie to możliwość odroczenia płatności raty za „drobną” opłatą. Chcąc uniknąć wypowiedzenia umowy pożyczki godzimy się na propozycję pożyczkodawcy. Często jednak nie zauważamy, że choć mamy troszkę więcej czasu na zgromadzenie środków na spłatę zadłużenia, ono zamiast maleć – rośnie wskutek naliczania kolejnych opłat za przedłużanie płatności.

Dlaczego pożyczkodawcy tak robią?

Czy nie byłoby dla nich korzystniejszym rozwiązaniem wypowiedzenie umowy i złożenie pozwu w sądzie? Wbrew pozorom – nie. Celem takiego działania jest maksymalizowanie zysku po stronie pożyczkodawcy poprzez naliczanie kolejnych opłat żądanych od klienta. Nie są to jednak jakiekolwiek opłaty, lecz te związane z odroczeniem terminu spłaty pożyczki. Czy takie działanie jest legalne?

 Czym jest rolowanie pożyczki?

W obecnym stanie prawnym takie działanie nie jest legalne. Zmieniła to tzw. „Ustawa antylichwiarska”. Od 11 marca 2016 r. w wyżej wspomnianej ustawie pojawił się nowy przepis odnoszący się do kosztów kredytu w przypadku odroczenia spłaty zadłużenia. Przed wskazaną wyżej datą, pożyczkodawcy stosowali prosty zabieg, który przynosił im kolosalne zyski. Przykładowo, udzielali pożyczki na kwotę 400 złotych, a gdy klient popadał w opóźnienie, proponowali odroczenie terminu płatności – oczywiście za odpowiednią opłatą. Być może nie byłoby to najgorsze rozwiązanie, gdyby nie wysokość opłaty za przedłużenie, stosowanej przez firmy pożyczkowe. Bardzo często, po dłuższym okresie przedłużania, łączna kwota pożyczki do zwrotu jest kilkukrotnie wyższa, niż to, co zostało pożyczone. Nierzadko więc klient pożyczający od firmy pożyczkowej 400 zł, zostawał z długiem przekraczającym kwotę 800, a nawet 1000 zł!

Zmiany w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

Wcześniej, zanim zmiany weszły w życie, prolongata była sposobem pożyczkodawców na omijanie limitu odsetek. Obecnie limit odsetek maksymalnych wynosi 10% i to tej wysokości odsetek najczęściej żądają instytucje pożyczkowe. Jak wiadomo, to odsetki mają stanowić wynagrodzenie pożyczkodawcy za udzielenie pożyczki. Jednak oprocentowanie rzędu 10% firmom udzielającym pożyczki nie wystarcza. Jeżeli firma pożyczkowa żąda od nas zapłaty z tytułu jakiejś bliżej nieokreślonej opłaty, musi wykazać zasadność tego żądania i podstawę obliczenia jej wysokości. Czasy, kiedy pożyczkodawca mógł udzielać nam pożyczki na bardzo krótki okres, a potem żądać horrendalnych opłat za przedłużenie odeszły w niepamięć.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Szukasz pomocy w sprawach prawno-finansowych
Zapoznaj się z naszą ofertą

Kliknij by zobaczyć ofertę!

Zgodnie z obecną regulacją jeśli w okresie 120 dni od daty wypłaty pożyczki spłata zostanie odroczona, za całkowitą kwotę kredytu przyjmuje się sumę kwoty udzielonej pożyczki oraz wypłaconego kredytu, którego spłata nie została jeszcze odroczona. Ma to wpływ na maksymalny pozaodsetkowy koszt kredytu, który jak wiemy, nie może być wyższy, niż całkowita kwota kredytu. Tym samym opłaty, jakie nałoży na nas pożyczkodawca z tytułu prolongaty łącznie z innymi opłatami muszą się zmieścić w limicie kosztów pozaodsetkowych naliczanych od pierwszej pożyczki. Obwarowanie to ważne jest wyłącznie w ciągu 120 dni od dnia wypłacenia pożyczki. Przykładowo, jeśli pożyczkę wypłacono nam dnia 1 stycznia, przedłużenie jej w dniu 1 czerwca nie będzie doznawało żadnych ograniczeń związanych z wysokością opłaty.

Co ważne, termin 120 dni liczy się od dnia wypłacenia pożyczki. Co to oznacza? Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku opóźnienia w spłacie raty leasingu, czy za zakupiony na raty sprzęt. Pamiętajmy, że chodzi tutaj literalnie o wypłatę pieniędzy, czy to w gotówce, czy też za pośrednictwem przelewu.

Egzekucja z rachunku bankowego po nowelizacji w 2018 r.

w Dług/Egzekucja komornicza/Przedawnienie
Egzekucja z rachunku bankowego
Zmiany w zajęciach rachunków bankowych

W poniższym artykule dowiesz się jak wygląda egzekucja z rachunku bankowego po zmianach W ostatnim czasie wiele mówi się o zmianach w terminach przedawnienia roszczeń. Dnia 28 maja 2018 r. Prezydent Rzeczpospolitej Polski podpisał ustawę z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw. O zmianach w terminach przedawnień roszczeń można więcej przeczytać w artykule pt. „Zmiany w przedawnieniu 2018 – komentuje radca prawny”. Swoją uwagę warto poświęcić także zmianom, jakie dotyczą treści przepisu art. 889 k.p.c. Jego przedmiotem jest egzekucja z rachunku bankowego. Reguluje on kwestie związane z przekazaniem przez bank środków pieniężnych z zajętego rachunku bankowego na konto bankowe komornika.

Dotychczasowe brzmienie przepisu art. 889 §1 k.p.c.

Dotychczasowe brzmienie przepisu art. 889 §1 pkt 1 jest następujące: „W celu dokonania egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego komornik ogólnej właściwości dłużnika przesyła do banku, w którym dłużnik posiada rachunek, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej dłużnika pochodzącej z rachunku bankowego do wysokości należności będącej przedmiotem egzekucji wraz z kosztami egzekucyjnymi i wzywa bank, aby nie dokonywał wypłat z rachunku bez zgody komornika do wysokości zajętej wierzytelności, lecz przekazał bezzwłocznie zajętą kwotę na pokrycie należności albo zawiadomił komornika w terminie siedmiu dni o przeszkodzie do przekazania zajętej kwoty; zawiadomienie jest skuteczne także w przypadku niewskazania rachunku bankowego.

Wstrzymanie egzekucji komornika

Jeżeli przeciw Tobie komornik prowadzi egzekucję
Sprawdź czy nie będziemy w stanie Ci pomóc

Zgłoś się a przeanalizujemy Twoją sprawę bezpłatnie!
Kliknij poniżej aby zapoznać się z naszą ofertą

Kliknij by otrzymać pomoc!

Egzekucja z rachunku bankowego po nowelizacji w 2018 r.

 Wcześniej wspomniana nowelizacja nada przepisowi art. 889 §1 pkt nowe brzmienie: „W celu dokonania egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego komornik ogólnej właściwości dłużnika przesyła do banku, w którym dłużnik posiada rachunek, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej dłużnika pochodzącej z rachunku bankowego do wysokości należności będącej przedmiotem egzekucji wraz z kosztami egzekucyjnymi i wzywa bank, aby nie dokonywał wypłat z rachunku bez zgody komornika do wysokości zajętej wierzytelności albo zawiadomił komornika w terminie siedmiu dni o przeszkodzie do przekazania zajętej kwoty; zawiadomienie jest skuteczne także w przypadku niewskazania rachunku bankowego”.

Jakie nowelizacja niesie za sobą zmiany w praktyce?

Przede wszystkim ustawodawca usunął z treści komentowanego przepisu obowiązek bezzwłocznego przekazania komornikowi przez bank zajętej kwoty na pokrycie należności. Nowelizacją dodany zostanie przepis art. 8892 k.p.c., który zobowiązuje bank do przekazania środków pieniężnych z zajętego rachunku bankowego na rachunek bankowy komornika. Jednak, przekazanie może mieć miejsce dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia do banku zawiadomienia o zajęciu. Wydłużony więc został czas, po jakim ma nastąpić przekazanie zajętych środków z konta. Jednakże, w przypadku egzekucji bieżących alimentów lub rent obowiązuje zasada niezwłocznego przekazania środków pieniężnych komornikowi.

 Egzekucja z rachunku bankowego – dłużnik ma więcej czasu na obronę

Jaki jest cel tej zmiany? Na stronie internetowej www.prezydent.pl możemy odnaleźć dokument pt. „Informacja w sprawie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw”. W jego treści czytamy, iż: „Regulacje powyższe mają na celu wzmocnienie możliwości podjęcia przez dłużnika obrony przed egzekucją, przy jednoczesnym utrzymaniu środków uniemożliwiających dłużnikowi uchylenie się od egzekucji”. Wzmocnieniem tym jest czas siedmiu dni między doręczeniem zawiadomienia o zajęciu a przekazaniem środków pieniężnych z rachunku bankowego dłużnika. Termin siedmiu dni ma umożliwić dłużnikowi podjęcie działań obronnych, na które uprzednio nie miał czasu, gdyż przekazanie odbywało się niezwłocznie po zawiadomieniu.

A co z zajęciem wierzytelności dokonanym przed 9 lipca 2018 r.?

Warto wiedzieć, że zgodnie z brzmieniem art. 6 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, przepisy art. 889 § 1 pkt 1 i art. 8892 k.p.c., w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepis ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się także do zajęć wierzytelności z rachunków bankowych dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (a więc przed dniem 9 lipca 2018 r.), jeżeli przed tym dniem bank nie przekazał środków pieniężnych na rachunek bankowy organu egzekucyjnego.

Egzekucja komornicza a mieszkanie za granicą

w Egzekucja komornicza/Przedawnienie/Windykacja
egzekucja komornicza
egzekucja komornicza

Jakie działania podjąć gdy prowadzone jest egzekucja komornicza a mieszkamy za granicą? Bywa, że o wszczęciu przeciwko nam postępowania egzekucyjnego dowiadujemy się dopiero, gdy komornik dokona zajęcia wierzytelności rachunku bankowego. Szczególnie często się to zdarza, jeśli na co dzień mieszkamy za granicą, a sąd dokonywał doręczeń na ostatni znany mu nasz adres w Polsce. Jest to z pewnością stresująca sytuacja, jednak podjęcie odpowiednich działań może zagwarantować nam sukces.

Warto pamiętać, że zgodnie z treścią przepisu 126 §2 k.p.c. pismo procesowe będące pierwszym pismem w sprawie, a takim pismem jest pozew, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby i adresy stron, w tym pozwanego. Wynika stąd, że to powód jest obowiązany wskazać w pozwie prawidłowy adres pozwanego.

Jak się bronić, gdy mieszkamy za granicą, a trwa egzekucja komornicza z naszego konta bankowego?

Skuteczne doręczenie nakazu zapłaty

Przede wszystkim należy pamiętać, że na wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym mamy dwa tygodnie. Termin ten liczymy od momentu doręczna nam nakazu zapłaty. Pojawia się jednak pytanie jak możemy wnieść sprzeciw, skoro nawet nie doręczono nam nakazu zapłaty? Dlaczego komornik prowadzi egzekucję na podstawie nakazu zapłaty, od którego nie mieliśmy szansy się odwołać?

W tym miejscu musimy pamiętać, że kodeks postępowania cywilnego przewiduje możliwość tzw. doręczenia zastępczego. Doręczenia korespondencji dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. W sytuacji, gdy adresata nie ma w domu, pismo można doręczyć do rąk dorosłego domownika albo pozostawić do odbioru w najbliższej placówce pocztowej.

Należy jednak pamiętać, że doręczenie zastępcze do rąk dorosłego domownika albo nie podjęcie awizowanej przesyłki jest skuteczne tylko pod warunkiem, że adres, na który list został wysłany jest adresem zamieszkania pozwanego. Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2000 r. w sprawie o sygnaturze akt I PZ 3/00: „Doręczenie dorosłemu domownikowi w trybie art. 138 § 1 k.p.c. może nastąpić wyłącznie w mieszkaniu adresata. Niedopuszczalne i nieskuteczne jest zatem doręczenie zastępcze w innym miejscu niż mieszkanie adresata, w którym doręczyciel zastanie jego domownika”.

Co więcej, istotny pogląd na temat istoty doręczenia zastępczego wyraził Sąd Apelacyjny w Warszawie. W wyroku z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie o sygnaturze VI ACa 1911/14: „Zasadą jest dokonywanie doręczeń dla osób fizycznych w mieszkaniu (patrz art. 135 § 1 k.p.c.), przez które rozumieć należy miejsce zamieszkania, a więc zgodnie z art. 25 k.c., miejsce, w którym dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Doręczenie zastępcze dokonywane w trybie art. 138 § 1 k.p.c. może być zatem uznane za skuteczne, tylko wtedy, gdy następuje ono na prawidłowy adres, a więc w miejscu zamieszkania adresata”.

Doręczenie może zostać dokonane także poprzez tzw. podwójne awizowanie przesyłki.

Doręczenie może zostać dokonane także poprzez tzw. podwójne awizowanie przesyłki. W praktyce oznacza to, iż wraz z upływem ostatniego dnia, kiedy to listonosz zostawił w naszej oddawczej skrzynce pocztowej powtórne awizo, doręczenie staje się skuteczne.

Powyższe sytuacje stanowią przykład tzw. fikcji doręczenia. Dzięki temu sąd unika przewlekłości postępowania. Zabieg ten ma na celu niejako „zmuszenie” adresata korespondencji do odbierania jej, albowiem i tak zostanie ona uznana za doręczoną.

Rozwiązanie to niesie za sobą jednak negatywne skutki. W sytuacji, gdy dana osoba zmienia swoje miejsce zamieszkania, a zarówno wierzycielowi, jak i sądowi nie jest znany nowy adres, doręczenia dokonywane są na znany im, często nieaktualny już adres. W przypadku uznania doręczenia nakazu zapłaty za skuteczne, swój bieg zaczyna dwutygodniowy termin na wniesienie sprzeciwu. Tym samym, wobec braku wiedzy, że został on wystawiony tracimy możliwość wniesienia sprzeciwu.

Co robić gdy trwa egzekucja komornicza?

Przede wszystkim możemy napisać stosowne pismo do sądu, który wydał nakaz zapłaty, będący podstawą toczącej się przeciwko nam egzekucji. W treści tego pisma wnosimy o dokonanie skutecznego doręczenia nakazu zapłaty na wskazany, aktualny adres. Przedstawiamy także zaistniałą sytuację, załączając dowody na poparcie naszych twierdzeń o niezamieszkiwaniu w miejscu, gdzie uprzednio próbowano doręczyć nam nakaz. Dowodem na to mogą być wszelkie pisma kierowane na nasz aktualny adres. Przede wszystkim zaświadczenie o wymeldowaniu z poprzedniego adresu. Warto wykazać, że w dacie doręczenia nakazu zapłaty nie zamieszkiwaliśmy pod tym adresem.

Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2007 r. IV CZ 60/07, w razie braku doręczenia stronie pozwanej odpisu orzeczenia, termin do jego złożenia nie rozpoczyna biegu, a sprzeciw od nakazu zapłaty należy uznać za wniesiony prawidłowo jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do jego wniesienia. W sytuacji, gdy sąd uwzględni nasz wniosek o dokonanie doręczenia i tego dokona, na nowo zacznie biec dwutygodniowy termin na wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty.

Wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w terminie skutkuje tym, że nakaz zapłaty traci moc. Tym samym komornik nie powinien prowadzić egzekucji, gdyż nie posiada już ważnego tytułu wykonawczego. Możemy więc wnosić do komornika o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wynika to wprost z treści przepisu art. 825 ust. 2. k.p.c. Zgodnie z jego treścią, organ egzekucyjny umorzy postępowanie w całości lub w części na wniosek, jeżeli prawomocnym orzeczeniem tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności albo orzeczenie, na którym oparto klauzulę wykonalności zostało uchylone lub utraciło moc. Przepis ten dotyczy wyżej wskazanej sytuacji. Warto pamiętać, że umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Dostałeś Nakaz Zapłaty z Sądu
lub jest prowadzona przeciwko tobie egzekucja komornicza

Zgłoś się a przeanalizujemy Twoją sprawę bezpłatnie!

Kliknij by otrzymać pomoc!

Czy mogę odzyskać pobrane podczas egzekucji komorniczej pieniądze?

Warto pamiętać, że jeśli sąd wskutek wniesionego przez nas sprzeciwu od nakazu zapłaty wyda postanowienie umarzające postępowanie lub wyrok oddalający powództwo, możemy odzyskać pobrane przez komornika w toku egzekucji pieniądze.

W sytuacji, gdy komornik pobrał na rzecz wierzyciela środki z naszego rachunku bankowego, wskutek umorzenia postępowania, możemy wzywać wierzyciela o zwrot bezpodstawnie uzyskanych pieniędzy. W sytuacji, gdy wierzyciel nie chce dobrowolnie zwrócić nam pieniędzy, pozostaje nam wniesienie stosownego powództwa do sądu przeciwko wierzycielowi.

Podpisanie ugody z firmą windykacyjną- jakie wywołuje skutki?

w Antywindykacja/Przedawnienie
podpisanie ugody
skutki podpisania ugody z windykatorem

Nie zawsze podpisanie ugody niesie za sobą korzyści dla obu stron. Prawo nie wymaga, aby wzajemne ustępstwa w ugodzie były ekwiwalentne. Ważne jest to, aby obie strony ugody „coś sobie świadczyły”. Jakie są skutki podpisania ugody z firmą windykacyjną? Istotą ugody jest to, aby jej strony uczyniły sobie wzajemnych ustępstw w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego. Celem tej instytucji jest uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z łączącego strony stosunku prawnego lub zapewnienie ich wykonania. Celem jest też uchylenie istniejącego między stronami sporu oraz uchylenie sporu, który dopiero może powstać.

Podpisanie ugody – roszczenie o zapłatę staje się bezsporne

Zawarcie przez strony ugody zależne jest od istniejącego między nimi stosunku prawnego. Bez jego istnienia ugoda nie może zostać zawarta. Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 8 lipca 2015 r. I ACa 562/15 wskazał, iż: „Przez ugodę można zachować istniejący między stronami stosunek prawny, usuwając niepewność co do jego istnienia, uchylając istniejący lub mogący powstać spór oraz zapewniając wykonanie roszczeń z tego stosunku wynikających. Sam stosunek prawny objęty ugodą pozostaje co do istoty tym samym stosunkiem, jakkolwiek modyfikacji może ulec jego treść”. Wynika stąd, że skutkiem ugody jest pozbawienie stron stanu niepewności co do łączącego je stosunku prawnego. W przypadku podpisania ugody z firmą windykacyjną roszczenie o zapłatę staje się bezsporne.

Ponadto, ugodą strony rozwiewają wszelkie wątpliwości co do roszczeń wynikających z łączącego je stosunku, sposobu ich wykonania lub ich zakresu, co podkreślił Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 5 grudnia 2017 r. I ACa 989/17. Jeśli podpiszemy ugodę opiewającą na konkretną sumę do zapłaty, nie będziemy mogli skorzystać z zarzutu nieudowodnienia wysokości i istnienia roszczenia. Stanie się tak nawet wtedy, gdy uprzednio byliśmy zobowiązani do zapłaty niższej kwoty.

Wynika stąd, że podpisując ugodę z firmą windykacyjną musimy być ostrożni. Podpisując ugodę uznajemy swój dług we wskazanej w treści ugody wysokości.

Podpisanie ugody – przerwanie biegu przedawnienia roszczenia

Warto także pamiętać o innych skutkach ugody podpisanej z windykatorem. Ugoda stanowi uznanie roszczenia, które zgodnie z treścią przepisu art. 123 § 1 ust. 2 przerywa bieg przedawnienia roszczenia. Skutkiem jego przerwania jest rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia od nowa. Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 23 maja 2017 r. podkreślił, iż uznanie roszczenia przerywające bieg przedawnienia roszczenia może być dokonane tylko w stosunku do nieprzedawnionego roszczenia. Wobec tego, jeśli podpisaliśmy ugodę, a nasze roszczenie jest już przedawnione, nie oznacza to, że uznaliśmy roszczenie!

Podpisanie ugody – zrzeczenie się korzystania z zarzutu przedawnienia roszczenia

 Jednak z podpisania ugody po upłynięciu terminu przedawnienia roszczenia wynikają inne negatywne konsekwencje. Zgodnie z art. 117 § 2 k.c. po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Dokonanie tego przed upływem terminu przedawnienia jest nieważne.

Podpisując ugodę, możemy także zrzec się korzystania w przyszłości z zarzutu przedawnienia roszczenia, którego dochodzi przeciwko nam windykator. Oznacza to, że nie będziemy mogli z tego zarzutu skorzystać nawet przed sądem i nawet, jeśli roszczenie bez cienia wątpliwości jest przedawnione.

Tę kwestię poruszył Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 4 grudnia 2014 r. I ACa 248/14. Zgodnie z jego treścią:

„Zrzeczenie się zarzutu przedawnienia jest jednostronnym oświadczeniem woli i może ono stanowić element składowy ugody. Nie wymaga żadnej szczególnej formy, aby było skuteczne. Może być dokonane w sposób wyraźny lub dorozumiany, poprzez każde zachowanie się dłużnika, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Jednakże przy ocenie zachowania się dłużnika należy zachować ostrożność mając na uwadze fakt, że w rachubę może wchodzić tylko uznanie długu, zarówno właściwe, jak i niewłaściwe. O ile uznanie właściwe dokonane po upływie okresu przedawnienia z reguły połączone jest ze zrzeczeniem się zarzutu przedawnienia, o tyle uznanie niewłaściwe uznawane jest jedynie za oświadczenie wiedzy, aczkolwiek zawarcie ugody, w której pozwany uznał przedawnione roszczenie, uznawane jest za zrzeczenie się zarzutu przedawnienia”.

Można zauważyć, że podpisanie ugody – niezależnie, czy termin przedawnienia roszczenia upłynął, czy jeszcze biegnie – niesie za sobą negatywne konsekwencje. Jeśli nie jesteśmy pewni, czy proponowana treść ugody nie jest dla nas krzywdząca, lepiej powstrzymać się z podpisywaniem jakiegokolwiek dokumentu przedstawionego przez firmę windykacyjną.

Jak uzupełnić braki formalne sprzeciwu?

w Dług/Nakaz Zapłaty/Przedawnienie
dokument, formularz
Jak uzupełnić braki formalne sprzeciwu

Pismo kierowane do sądu musi spełniać warunki określone w przepisie art. 126 k.p.c. Co do zasady, pismo procesowe powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię, nazwisko lub nazwę stron postępowania, ich ewentualnych przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, wskazanie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na ich poparcie. Pismo procesowe powinno być także podpisane, a na samym jego końcu należy wskazać załączniki, jeśli jakiekolwiek dołączamy do pisma. Jeśli nasze pismo jest pierwszym pismem procesowym w sprawie, powinniśmy wskazać wartość przedmiotu sporu, miejsce zamieszkania lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych lub pełnomocników, a także numer PESEL lub NIP strony powodowej będącej osobą fizyczną, a w przypadku osób prawnych – numer KRS lub numer z innego rejestru.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Dostałeś Nakaz Zapłaty z Sądu lub Wyrok Zaoczny?
Masz tylko 14 dni na złożenie sprzeciwu.

Na uzupełnienie braków formalnych masz 7 dni !
Zgłoś się a przeanalizujemy Twoją sprawę bezpłatnie!

Kliknij by otrzymać pomoc!

W przypadku sprzeciwu od nakazu zapłaty, istotną kwestią jest forma, w jakiej złożymy to pismo do sądu, o czym pisałam w: “Sprzeciw od nakazu zapłaty 2018 – wzór objaśnieniem“. I tak, gdy powód dochodzi od nas zapłaty kwoty niższej, niż 20.000,00 złotych, sprzeciw musimy wnieść na urzędowym formularzu. Nie będzie jednak niewłaściwe, jeśli nawet w przypadku wyższej dochodzonej przez powoda kwoty również złożymy sprzeciw na formularzu. W odwrotnej sytuacji, gdy prawo obliguje nas do złożenia sprzeciwu na formularzu, a złożymy go w formie zwykłego pisma, sąd może odrzucić nasz sprzeciw, nawet jeśli zostanie złożony w terminie.

Należy też pamiętać, iż składając sprzeciw do sądu, składamy go w co najmniej dwóch egzemplarzach, z czego jeden przeznaczony jest wyłącznie dla sądu, zaś pozostałe egzemplarze sąd  dostarcza pozostałym stronom postępowania.

W sytuacji, gdy nasz sprzeciw nie może otrzymać prawidłowego biegu z powodu wyżej wskazanych braków formalnych, sąd wezwie nas do uzupełnienia, jednocześnie wskazując wszystkie braki pisma. Od chwili doręczenia nam stosownego pisma, w którym sąd wezwie nas do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, mamy tydzień na wykonanie zobowiązania sądu i uzupełnienie wskazanych braków. Dochowamy tego terminu, jeśli przed upływem siódmego dnia od doręczenia nam pisma z sądu nadamy naszą przesyłkę na jego adres, tudzież osobiście w sądzie złożymy pismo. W piśmie tym należy uzupełnić wskazane przez sąd braki formalne, ewentualnie dołączyć do niego odpowiednie załączniki, których zażądał sąd.

Termin ten nie może być skracany lub przedłużany, może jednak zostać przywrócony. Jeśli pomimo wezwania sądu nie dochowamy ustawowego siedmiodniowego terminu, sąd odrzuci nasz sprzeciw, a w wyniku tego traktowany będzie on tak, jakby nigdy nie został wniesiony. Wobec tego, wydany przeciwko nam nakaz zapłaty uprawomocni się i wierzyciel będzie mógł egzekwować od nas zapłatę zgodnie z prawem.

Jeżeli uda nam się wysłać stosowne pismo uzupełniające braki formalne, nasz sprzeciw wywoła takie skutki, jakbyśmy od razu złożyli go w poprawnej formie.

Jaką część wypłaty z umowy o pracę może zabrać komornik?

w Dług/Egzekucja komornicza/Nakaz Zapłaty
pieniądze
Jaką część wypłaty z umowy o pracę może zabrać komornik

Jedną z metod wyegzekwowania zasądzonych należności od dłużnika na rzecz wierzyciela jest zajęcie komornicze wynagrodzenia za pracę. Egzekucję tę przeprowadza komornik działający przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości dłużnika, czyli jego miejsca zamieszkania. Obowiązkiem komornika jest zawiadomienie dłużnika o dokonaniu zajęcia oraz o zakazie pobierania wynagrodzenia przez dłużnika ponad część wolną od egzekucji.

W sytuacji, gdy dochodzi do zajęcia komorniczego, warto wiedzieć, że komornik nie może zająć całego naszego wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę. Kwestia ta jest wyraźnie uregulowana i co do zasady ograniczeniem jest kwota w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Sprzeciw od Nakazu Zapłaty

Dostałeś Nakaz Zapłaty z Sądu?
Masz tylko 14 dni na złożenie sprzeciwu.
Zgłoś się a przeanalizujemy Twoją sprawę bezpłatnie!

Kliknij by otrzymać pomoc!

Co do zasady, komornik zajmuje kwotę stanowiącą 50% wynagrodzenia, ale musi pozostawić dłużnikowi do dyspozycji kwotę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, które w 2018 r. zostało podniesione do kwoty 2100 złotych brutto (1530 złotych netto). W sytuacji, gdy dłużnik otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1530 złotych netto, komornik nie może zająć jego wynagrodzenia na rzecz prowadzonej egzekucji, gdyż tym samym przekroczyłby wyżej wskazaną kwotę wolną od potrąceń. W przypadku zaś, gdy kwota podstawowego wynagrodzenia dłużnika wynosi 3000 złotych netto, zajęciu podlega 1470 złotych – kwotą wolną od potrąceń w przypadku umowy o pracę jest 1530 złotych. Jeśli dłużnik zarabia 4000 złotych, po dokonaniu zajęcia pozostanie mu do dyspozycji 2000 złotych, gdyż jest to kwota wyższa niż 1530 złotych minimalnego wynagrodzenia, a jednocześnie zajęcie stanowi 50% pensji.

Wyjątkową sytuacją jest komornicze zajęcie alimentacyjne, w przypadku którego nie ma żadnych ograniczeń kwotowych, a zajęcie obejmuje 60% pensji, niezależnie od jej podstawowej wysokości. Przykładowo – przy wynagrodzeniu w kwocie 2000 złotych, dłużnikowi po zajęciu alimentacyjnym pozostanie do dyspozycji 800 złotych.

Powyżej zostało omówione zajęcie wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę przy zatrudnieniu na pełen etat. Co dzieje się w przypadku, gdy otrzymujemy wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło lub umowy zlecenie – tzw. umów cywilnoprawnych? W tym przypadku sytuacja jest mniej korzystna dla dłużnika, gdyż zajęciu podlega całość wynagrodzenia. Można się jednak bronić przed tym, podnosząc, iż jest to nasze jedyne źródło utrzymania, a dodatkowo ma charakter powtarzalny i otrzymujemy je regularnie w podobnej wysokości.

Wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w EPU

w Nakaz Zapłaty
dokumenty plik
Wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w EPU

Wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym zostało szczegółowo omówione  we wpisie :Sprzeciw od nakazu zapłaty 2018 – wzór objaśnieniem. Temat dzisiejszego wpisu jest podobny, dotyczy jednak sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez tzw. e-sąd.

Nakazy te wydawane są przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie w VI Wydziale Cywilnym. Jest to jedyny taki sąd w Polsce, w którym możliwe jest prowadzenie postępowania drogą elektroniczną. Swój sprzeciw możemy jednak wnieść w tradycyjnej formie listownej.

Tak samo, jak w zwykłym postępowaniu upominawczym, na wniesienie sprzeciwu mamy 14 dni od dnia doręczenia nam nakazu zapłaty. Jak wcześniej wspomniałam – wnieść go możemy w tradycyjnej formie, wysyłając listem poleconym na adres sądu, tudzież drogą elektroniczną po uprzednim zalogowaniu się na stronie internetowej e-sądu.


W celu ułatwienia samodzielnego sporządzania sprzeciwu można pobrać nasz gotowy wzór, który zostanie omówiony poniżej.

Pobierz wzór – Sprzeciw od nakazu w EPU

docx dl
 

Pamiętaj, że zawsze możesz skorzystać z naszej pomocy. Napiszemy sprzeciw za Ciebie!

  1. Na początku należy podać datę oraz miejscowość sporządzania sprzeciwu.
  2. Poniżej wskazujemy sąd, do którego ma trafić nasz sprzeciw – w przypadku nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym będzie to wyłącznie Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny (ul. Boczna Lubomelskiej 13, 20-070 Lublin).
  3. Poniżej koniecznym jest wskazanie stron postępowania – powoda oraz pozwanego – nas. Musimy wskazać dokładny adres miejsca zamieszkania, lub siedziby obu stron.
  4. Poniżej, z lewej strony podajemy wartość przedmiotu zaskarżenia (skrót W.P.Z.), czyli z jaką zasądzoną do zapłaty przez sąd kwotą się nie zgadzamy. Jeżeli zaskarżamy nakaz zapłaty w całości, należy podać całą kwotę, na jaką opiewa nakaz, a wcześniej pozew powoda.
  5. Pod wartością przedmiotu zaskarżenia wskazujemy sygnaturę akt – znajdziemy ją na nakazie zapłaty, gdyż nadaje ją sąd. W przypadku elektronicznego postępowania upominawczego jej początkiem będzie „VI Nc-e……………”.
  6. Następnie, jeszcze przed uzasadnieniem, podajemy szczegółowe dane sprawy – od jakiego nakazu zapłaty wnosimy sprzeciw, do jakiego sądu (będzie to w/w Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie), w sprawie o jakiej sygnaturze i określamy, czy zaskarżamy nakaz zapłaty w całości, czy w części. W tym miejscu należy także wskazać, o co wnosimy – najczęściej będzie to oddalenie powództwa oraz rozpoznanie sprawy pod naszą nieobecność.
  7. W uzasadnieniu przedstawiamy swoje argumenty, dlaczego samo powództwo powinno ulec oddaleniu, a więc dlaczego uważamy wydanie przedmiotowego nakazu zapłaty za niesłuszne. Co prawda z mocy samego prawa po skutecznym wniesieniu sprzeciwu nakaz zapłaty utraci swą moc, a w EPU nie ma konieczności umotywowania swojego sprzeciwu, warto jednak uzasadnić swoje żądanie.
  8. Sporządzony sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym podpisujemy czytelnie swoim imieniem i nazwiskiem.
  9. Ostatnim elementem naszego sprzeciwu są załączniki. Jeśli nie powołujemy w sprawie żadnych dowodów, ograniczą się one do odpisu sporządzonego sprzeciwu dla drugiej strony – powoda. Oznacza to, iż do sądu wysyłamy dwa sprzeciwy, jeden dla sądu, drugi zaś dla strony powodowej. Nie ma konieczności samodzielnego wysyłania tego pisma na adres strony przeciwnej, gdyż leży to w gestii sądu i to on dokona doręczenia.

Po wniesieniu gotowego sprzeciwu do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie sprawa zostanie przeniesiona do sądu miejsca zamieszkania pozwanego. Nakaz zapłaty zostanie doręczony nam raz jeszcze, tym razem wraz ze wszystkimi załącznikami powołanymi w pozwie przez powoda. Należy pamiętać, że od tego nakazu sprzeciw musi zostać złożony raz jeszcze, ale do sądu naszego miejsca zamieszkania.

Idź na Początek